Totale heupprothese

Alweer 2 maanden geleden.

Ik kreeg een totale heupprothese,  op 6 september 2018 vroeg in de ochtend ging ik naar het Alrijne ziekenhuis in Leiderdorp. Gelukkig was ik niet alleen en had ik steun van mijn jongste dochter. Het is raar, aan de ene kant ben je blij dat je een nieuwe heup krijgt, aan de andere kant ben je nerveus. Hier had ik al jaren naar uitgekeken, eindelijk geen pijn meer. Met mijn 56 jaar was ik erg jong, maar mijn heup was zwaar versleten en een operatie was te beste optie. 

Keuze om bij te blijven en geen roesje.

Ik had ervoor gekozen om tijdens de operatie wakker te blijven, ik wilde alles bewust mee maken. De meeste mensen kiezen voor een roesje omdat het hakken, zagen en timmeren aan je heup een onplezierig lawaai met zich mee brengt. Voor mij was het anders, je voelt niets want je krijgt een ruggenprik , en ik kon lekker om me heen kijken. Het operatie gebied werd door doeken afgeschermd. De hartslag monitor, de artsen en inderdaad het lawaai en het rukken aan je been dat merk je, echter vond ik het fijn want het totaal weg maken stond me helemaal niet aan. En de tijd ging vreemd genoeg heel snel en op een gegeven moment vroeg ik aan de arts, hoelang het nog zou duren. De wond werd gehecht en dat betekende dat de operatie voorbij was. 

Uitslaapkamer en naar zaal.

Ik werd overgedragen aan het personeel van de uitslaapkamer en moest nog een tijdje geduld hebben, voordat ik naar de zaal terug kon. Vanwege de ruggenprik waren mijn benen nog verdooft, en het gevoel moest eerst weer een beetje terug komen. Na een uur bewogen mijn tenen weer, het gevoel kwam weer terug. Nadat ik op zaal aangekomen was kon ik rustig adem halen, de operatie van de totale heupprothese was volgens de arts prima verlopen. 

Ziekenhuis houdt geen kostgangers meer.

Dezelfde dag van de operatie, zou de fysiotherapeut langs komen om even heen en weer te lopen. Een aantal stappen met een looprek om te oefenen. Ze noemde het de Rapid Recovery program. Of te wel, 1 dag in het ziekenhuis en dan huis. Dat was niet ideaal, zeker niet als er trappen in je huis aanwezig zijn. 

Je mag kleine stukjes lopen, naar het toilet en een stukje op de gang.  Maar op de één of andere manier gaat het gewoon allemaal. De nieuwe heup houdt je gewicht, natuurlijk met de ondersteuning van de krukken. 

De volgende dag kon ik terecht bij een aanleunwoning. Daar zou de thuishulp een paar keer per dag om het hoekje komen kijken, en me helpen. Ik moet wel eerlijk bekennen dat het erg tegen viel.  Je kan namelijk nog niets, en natuurlijk doet je been best veel pijn. Ik ben een week in de aanleunwoning geweest en naar me huis terug gegaan. Mijn oudste dochter was er om me te helpen met het huishouden en de boodschappen. Na een totale heupprothese heb je hulp nodig. 

Revalidatie.

De eerste weken kan je eigenlijk niet veel, je wil wel veel doen maar dit lukt gewoon niet. Elke dag moet je jezelf een spuit geven voor trombose. Je slikt aardig wat medicatie en strompelt vooruit met de krukken. Na een week of 3 merk je langzaam verschil. Natuurlijk is de pijn van voor de operatie weg, maar de pijn van de wond en je spieren die beperken je in alles. Het enigste wat erg belangrijk is, dat je veel loopt en de oefeningen uitvoert die je spieren sterker maken. 

Totale heupprothese

Totale heupprothese

2 maanden later.

Inmiddels loopt ik zonder krukken. Bij de nacontrole bleek dat ik een been verschil heb van anderhalve centimeter. Ik kan al weer behoorlijk veel, trappen op en af zonder echt pijn te hebben. Het is meer gevoelig. De spieren moeten nog steeds aansterken en dat heeft gewoon tijd nodig. Na het zitten ben je weer stijf en de eerste stappen zijn gevoelig. Al bij al ben ik blij dat het achter me ligt, en ik kijk uit dat ik alles weer kan. Een totale heupprothese is niet niks. 

Heupprothese informatie

Slaapproblemen

Reageer op dit artikel

Leuk! reageer op het artikel

  Aanmelden  
Abonneren op